عضوی جدید از بدن مادران باردار است که فقط در زمان بارداری و در دیواره داخلی رحم یا آندومتر تشکیل می شود و بعد از زایمان هم از رحم خارج می شود. در واقع جفت مسئول نگهداری، پشتیبانی و تسهیل کننده رشد جنین است.

این عضو بسیار کارآمد، محلی است که مادر و جنین را به یکدیگر مرتبط می کند. جفت مواد مغذی و اکسیژن را بوسیله بند ناف از مادر به جنین می رساند و مواد زائد را از جنین گرفته و از طریق خون مادر آنرا دفع میکند .

جفت یک وظیفه خطیر دارد و آن نگهداری و حمایت از جنین است. بطور کلی جفت، کارش را به خوبی انجام می‌دهد، خصوصا زمانی‌که با چالش‌هایی معمول بارداری مثل عفونت‌ها و سموم طبیعی مواجه می‌شویم.

جفت برای پیشگیری از پس زدن جفت از سوی مادر هورمون HCG را ترشح می کند. این هورمون برای ترشح و تنظیم سطح هورمون پروژسترون و استروژن ضروری است.
همچنین ترشح هورمون HPL‌ نیز به عهده جفت است. این هوورمون باعث می شود غدد پستانی برای شیردهی مادر را تحریک و فعال شوند. این هورمون همچنین میزان قند، پروتئین و چربی مادر را تنظیم می‌کند، تا همیشه برای جنین در دسترس باشد.
هورمون استروژن نیز از دیگر فعالیت های جفت است و در آماده سازی بدن مادر برای شیردهی به گسترش غدد پستانی کمک می کند و فعال سازی رشد رحمی را ممکن می سازد. همچنین برای پیشگیری از زایمان زودرس و هورمون پروژسترون تولید می کند.
انتقال آنتی‌بادی های مادر به جنین از طریق جفت از هفته 20 بارداری صورت می‌گیرد. این آنتی‌بادی‌ها جنین را در برابر بیماری‌های عفونی حمایت می کند، این حمایت و پشتیبانی در ماه های اولیه زندگی نوزاد نیز ادامه می‌یابد.
در برخی موقعیتها و بیماریها ممکن است عملکرد جفت دچار اختلال شود که در صورت ادامه مشکل زمینه ای کاهش رشد جنین و عوارض بیشتر رخ خواهد داد . بررسی مستقیم سلامت و عملکرد جفت به کمک سونوگرافی ؛ کالر داپلر امکان پذیر است .

درباره doctorbarfei

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

  • دو + شانزده =